Enjoy Love

Welkom in een volgende episode van mijn leven. Ja, dit belooft een persoonlijke column te worden en de reden is simpel: het gaat niet altijd super met mij. Ik moet dus soms wat ventileren. Over mijn relatie bijvoorbeeld. Daar zal ik eerlijk over zijn, die gaat met vallen en opstaan. Als een columniste niet meer eerlijk kan zijn, wie dan wel? 

Onze ruzie gaat over Facebook. Op zijn pagina staan er nog foto’s van zijn ex-vriendin. (Ik vind ze intiem, hij niet.) Omdat ik zo tolerant en open ben, heb ik daar uiteraard geen probleem mee. Enige probleem: we zijn een jaar samen en er staat nog geen enkele foto van mij online. Juist, ja. Hoe komt dat?

Mijn vriend zegt dat hij sociale media al sinds een lange tijd heeft afgezworen en niets meer online plaatst. Meer moet ik er niet achter zoeken. Nu zag ik eergisteren dat hij plots een foto deelde van hem en zijn broer. Op zich was er niets mis met de foto. Ze stonden er mooi op. Maar er kwamen toch enkele vragen in mijn tolerante, open, doch kritische geest naar boven: waarom zet hij van iedereen foto’s online, behalve van mij? Omdat ik geen conflictvermijdend type ben, belde ik hem op en confronteerde hem. 

Hij zei dat ik overdrijf. Dat hij wel eens een foto zal delen als het spontaan voelt. 

‘Sociale media zijn een constructie van een nieuwe realiteit. Een berekend beeld van hoe wij willen dat ons leven overkomt. Ga jij nu plots pleiten voor de spontaneïteit op Facebook?’ 

‘Julie, Facebook is een maffieuze dievenbende. Daar kan je toch niet serieus in meegaan?’  

‘Het is toch niet omdat Facebook corrupt is, dat jij onze liefde niet kan uiten?’ antwoord ik in pure wanhoop. ‘Schaam jij je voor mij?’ 

Ik hang op, surf naar mijn pagina en staar naar een foto die ik enkele weken geleden deelde. Ik glimlach verliefd naar hem, hij kijkt in de lens. Waarom promoot ik onze relatie op mijn eentje? Ik kan de kinderachtige impuls om de foto te wissen en hem te ontvrienden niet onderdrukken. Sorry. Ja, het klinkt zielig. Ik ontvriend mijn lief. 

Juist op dat moment krijg ik mijn gelijk en deelt hij met tegenzin een vakantiefoto waarop we gelukkig de lens inkijken. De likes, enthousiaste emoticons en hartjes blijven binnenstromen op onze perfecte Facebookfoto terwijl wij elkaar overladen met kwade sms’en. Hij is razend omwille van mijn dwingende karakter en ik ben diep teleurgesteld in zijn passiviteit. Elke sms maakt de afgrond dieper. Hij stelt voor om elkaar een week niet zien. Ik stel voor om onze zomervakantie te annuleren. Misschien kunnen we er gewoon mee ophouden.

Ik doe aan kettingroken tegen de stress, probeer hem te bellen, tranen over mijn wangen. Hij neemt niet op. Mijn telefoon blijft pingen. Iemand die ik niet ken, heeft een reactie op onze foto geplaatst: ‘Enjoy love.’

Afbeeldingsresultaat voor melanie bonajo economy of love

Economy of love, Melanie Bonajo

Deze column verscheen op 7/2 in De Morgen