Mij krijgen ze niet klein

Béatrice Delvaux van Le Soir schrijft op Twitter: Greta, Anuna et Adelaïde, les nouvelles Antigone. Ik vind het inspirerend dat deze meisjes worden vergeleken met Antigone, wat betekent: ‘zij die geboren zijn om tegen te werken’.

Antigone is een klassieke tragedie van Sofocles met als centrale thema: het individuele geweten versus de staatswetten. Antigone mag haar broer niet begraven volgens de wet, maar doet dit toch. De klimaatspijbelaars mogen niet brossen, maar doen dit toch. Ze nemen geen genoegen met zwakke wetten. Ze willen een visie.

De mensen die zich bedreigd voelen door deze missie, doen de spijbelaars af als tegenwerkers, luiaards, paniekzaaiers. De waarheid is: zij zijn krijgers voor een betere wereld. Warriors die zich inzetten voor de toekomst van de mensheid.

En toch worden de spijbelaars bang gemaakt. Er zijn haatmails. Er zijn leraren die deze brossers straffen. Er zijn politici die cynisch zijn.

Greta: “Waarom een diploma als de planeet binnenkort niet meer leefbaar is?”

Anuna: “De grootste veranderingen die gemaakt zijn in de wereld, zijn door de mensen die vechten tegen de mainstream, tegen het systeem dat er al was.”

Antigone: “Ik wil beminnen, haten wil ik niet.”

Aan alle leraren en leraressen: jullie staan nu het dichtst bij de leerlingen. Stop met straffen, maar luister naar de inspiratie, de vernieuwende ideeën. Niemand mag bang worden gemaakt. Het werkt verlammend. Zij zijn het probleem niet!

Ook ouders die zeggen: ‘je mag protesteren, maar alleen in het weekend’, hebben ongelijk. Het gaat juist om een orde te verstoren. Manifesteren op een schooldag is deel van een essentiële inhoud: een structuur in vraag stellen.

“Ze overdrijven.” Nee, ze overdrijven niet. Ze zetten zich in voor deze wereld. En daar heb je nu eenmaal een megafoon voor nodig.

Quote van de schrijfster Sara Ahmed over vrouwen als Antigone: ‘Women who pulse life before law.’ De nieuwe Antigone. Vrouwen die anderen inspireren om op te staan.

Mijn zestienjarige zusje doet ook mee aan de klimaatmarsen. Vorige week zat ze les te volgen. Het begon te schemeren in het klaslokaal en ze vroeg de leraar of ze het licht mocht aandoen. De leraar zei spottend: “Jij bent toch gaan spijbelen voor het klimaat? Als je zo bezig bent met het milieu, moet je toch weten dat licht veel energie kost?” “Maar meneer, ik krijg hoofdpijn als ik les moet volgen in het donker.”

“Wat heb je dan gedaan?”, vroeg ik haar. Ze zei lachend: “Ik ben opgestaan en heb het licht aangedaan. Mij krijgen ze niet klein.”

Afbeeldingsresultaat voor antigone

Deze column verscheen op 25/2/19 in De Morgen