Je bent je leven

Sluit je ogen en beeld je in:
Je bent in een boekenwinkel. De muren zijn hier groen geverfd en er staan planten van zes meter hoog op de vensterbank. Je neemt een boek met een blauwe kaft. Je slaat het boek open en leest een quote van Sartre: You are your life – and nothing else. Je beseft dat je acties in je leven elke dag bepalen wie je bent, wie je wordt.

Je wandelt met het boek door de stad, je ziet bergen en je kijkt dankbaar naar een boom met rode bloemen. Je neemt een bus, je ruikt de zee en je zet een koptelefoon op. Je hoort nu opzwepende, oriëntaalse muziek. You are your life. Je zou een buitengewoon, sensationeel leven kunnen leiden. Jij bent de outsider, jij bent de uitzondering. Maar hoe?

Je denkt aan al die grijze dagen dat je je best doet voor een spectaculair leven, dat je er alles voor zou geven, maar dat de realiteit niet meer is dan Netflix, masturberen, katers, fitness, afwijzingen. Je wereld is te klein. Je lijf is klaar voor een tantrische transcendentie, een sacrale ervaring, een psychedelische trip, maar er gebeurt niets. Je vraagt je af of er nog andere hongerige lijven in de buurt zijn. Misschien kunnen zij iets in beweging brengen. Maar er klopt niemand op de deur, er is geen aanhang.

Je lijf is nu moe, je lijf doet pijn. Dus sta je toch maar weer op, je verlaat de bus. Je bent nu op een zandvlakte. Je ziet een hefboom, alsof je aan de grens staat naar een ander land, een andere wereld. De grenspost zou een fata morgana kunnen zijn, dat weet je niet, dat kun je ook nog niet weten.

You are your life, you are your life.

Je bedenkt dat er plaatsen zijn waar mensen klaarkomen als fonteinen, waar mensen zich wassen in een warmwaterbron, waar mensen zingen voor de walvissen. Er bestaat een woestijn in Australië waar de Aboriginals elke ochtend hun dromen voor elkaar uitbeelden. De hele dag worden er dromen gespeeld.

Je vraagt je af hoe jij je droom zou uitbeelden. Het idee komt als vanzelf. Je armen en benen maken zachte bewegingen in de zandvlakte. Wit zand dwarrelt in het rond, het glinstert in de zon.

En er is muziek. Je hoort gospels in de verte. Je wandelt, het gezang bepaalt je richting. Je staat nu oog in oog met een vrouw in een witte jurk die op een trommel slaat. Ze covert ‘Blackbird’ van Nina Simone. Jij hoort alleen het geluid van de trom, als een oergeluid.

You are your life, you are your life.

Open je ogen.

Je staat nog steeds in de zandvlakte en je vraagt je af waar je naartoe zult gaan. Je kijkt naar boven, naar een eindeloze sterrenhemel. Je beseft dat je geen richting hoeft te kiezen. Je lichaam weet wat te doen, hoe het zich in deze wereld moet bewegen. Je weet dat het juist zal zijn, altijd. En je denkt: ja, dit is vrijheid.

ulrich seidl 2

Ulrich Seidl, Hundstage 

3 thoughts on “Je bent je leven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s