Nieuw samengesteld gezin

Mijn moeder staat zenuwachtig sla te zwieren. Marc doet alsof hij alles onder controle heeft maar heeft zeker al 102 gaatjes in z’n vingers geprikt met een tandenstoker. Vanavond is de avond dat we voor het eerst allemaal samen zijn. Vanavond is het uur van de waarheid.

LEDEN VAN HET NIEUW SAMENGESTELD GEZIN:
Marc en Nathalie (oprichters)
Julie, Oscar en Josephine Cafmeyer (kinderen van Nathalie. Roepnamen: Julia, Ossi en Joske)
Astrid Cafmeyer (halfzus van Julie, Oscar en Josephine. Roepnaam: de Strikke)
Kristof Van Humskerken (lief van Josephine. Roepnaam: den Hummie)
Lena en Tim (kinderen van Marc. Schuilnamen: niet zeker of dat zij kenbaar willen gemaakt worden in dit verhaal)

VERKLARENDE WOORDENLIJST:
*KGO:
Kind van gescheiden ouders

Het gebeurde ergens in de winter. De blos op haar wangen transformeerde van zacht roze naar fel fuchsia. Ze liep niet meer door het huis maar fladderde zingend, lallend en smachtend door de vertrekken van haar verliefde ziel. ‘Ik denk dat het nu voor echt is’ zei mijn moeder standvastig na twee misgelopen huwelijken en een handvol mislukte relaties. Ze heeft gelijk. Ondanks de teleurstelling rest haar alleen de hoop op echtheid, die haar prikkelt en moed inspreekt tot volledige overgave. Opnieuw en opnieuw. Ik geloof dat ik in de donkergroene ogen van Marc ook een lichtje zag flikkeren.

We aperitieven rond een antieke salontafel in de living van hun nieuwe appartement. Negen mensen staren elkaar aarzelend aan in deze gloednieuwe samenstelling. De sfeer voelt geforceerd. Logisch. Mijn moeder weet dat ik gevoelig ben aan dit soort situaties. Ze weet dat ik op dit soort avonden in staat ben om de sfeer vakmatig te verpesten. Ze weet dat er sinds de scheiding in 1999 nog steeds restjes rancune en verdriet aan mij kleven. Maar gelukkig vervagen de grenzen na de jaren, en gelukkig weet ik mij beter te gedragen, en gelukkig heeft Marc tien flessen Prosecco ingeslagen.

De zenuwen treffen iedereen op een andere manier. Den Hummie en Ossi vertellen stoere, grappige verhalen, Joske en ik kibbelen wat, Tim en Lena nemen voorzichtig het spektakel waar en Astrid nipt van haar Kidibul Champagne. Hoewel de kleine Strikke op zich geen bloedband met mijn moeder heeft, is het voor iedereen logisch dat ook zij hier aanwezig is. Mijn moeder vraagt om de 10 minuten bevestiging over de avond: ‘het is hier gezellig hé?’ waarop Marc standaard antwoordt ‘ik ben blij dat het hier zo gezellig is.’ Iedereen doet z’n best om in de smaak te vallen. Tijd voor een giftige opmerking dus. Ik hou niet van gekunstelde constructies. Toch zwijg ik. Ik weet niet of dat het aan de Prosecoo of de hoopvolle blik van mijn moeder ligt, maar om de één of andere reden bezwijk ik en geef ik mij voor de zoveelste keer over aan de zoveelste poging tot een nieuw samengesteld gezin. Liefde is verenigen. Opnieuw en opnieuw.

Na het diner staat Marc op om te speechen. Door de perikelen van zijn scheiding heeft hij zijn kinderen een lange tijd niet kunnen zien. Met zachte stem drukt hij het gemis van de voorbije maanden uit: ‘ik ben zo dankbaar dat wij hier vanavond samen zijn.’ In zijn toon hoor ik de pijn en het gevecht dat achter hem ligt. Op elke ziel kleeft wat verdriet en rancune. Voor de eerste keer deze avond is het stil. Tim en Lena glimlachen, verlegen en zwijgzaam als ze zijn. Wij daarentegen – de Cafmeyers – laten ons na enkele seconden stilte weer meeslepen door veel gelach, groot lawaai en vertier. Logisch: wij hebben ervaring met dit soort toestanden. De standaardprocedure: het eerste uur is spannend – al die nieuwe namen weer onthouden, oppassen geblazen voor giftige opmerkingen en sfeerverpesters – daarna loopt het vanzelf los.

Ik kijk Lena aan en vraag ‘is dit niet raar voor jullie?’ De blos op haar wangen verraadt haar leeftijd, ze is 15, ze staat op het punt om vrouw te worden. Lena zegt ‘ja, ik moet hier nog even aan wennen.’ Tim, die een tikkeltje jonger is, bevestigt het gevoel van zijn zus met een kwetsbare blik. En dan besef ik dat zij nog maar net KGO’s* zijn. Wij staan al tien stiefzussen, vier stiefbroers en zeven stieffamilies verder. Voor hen is dit de eerste keer. Zij moeten nog wennen aan de scheiding, aan de breuk, aan een nieuwe bestemming. Zij moeten zich nu staande weten houden in een nieuw, vreemd nest. Mijn broer Oscar neemt nog een slok van zijn Prosecco en spreekt Lena en Tim zachtjes toe: ‘trek het je niet aan, laat je maar gewoon gaan. Je hoeft hier niet na te de denken, wij zijn experts. Wij weten hoe dit moet.’

4 thoughts on “Nieuw samengesteld gezin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s