Bol.com-types

Ik ontdekte haar bestaan via bol.com.
‘Mariska Overwijk uit Borsbeek.’
Ze verkocht er het boek Proeven van liefde.
Ik heb haar direct gemaild.

Om de één of andere reden heeft Mariska besloten om dat boek tweedehands op de markt te zetten. Ik denk dan – ongeacht de kwaliteit van dat boek – staat een titel als Proeven van liefde toch mooi in de boekenkast? Maar goed, Mariska wilde dat boek verkopen. Misschien voelde Mariska de behoefte om de liefde het raam uit te gooien.

Misschien kreeg ze het boek cadeau van een ex-geliefde. Haar minnaar schonk het boek in de bloei van een passionele romance geparfumeerd met een vleugje Acqua di Gio. De geur van een beloftevolle chemie die vervlogen is op de weg tussen Borsbeek en mijn huis in Lier.

Dat zou kunnen. Maar zeker ben je nooit met die bol.com-types.

Misschien zat Mariska op haar eentje een kant en klare maaltijdsalade te eten wanneer het idee haar te binnenschoot. Terwijl ze – in alle eenzaamheid – het pakje balsamicodressing probeerde los te peuteren viel haar oog toevallig op de kaft van het liefdesboek. Kauwend op de walgelijke plastieksmaak van mozzarella en zwartgeblakerde pijnboompitten besloot ze: weg met Proeven van liefde.

En net op de dag dat de wereld dreigt te vergaan schuift er een pakje in mijn brievenbus. Op 21.12.12 zit ik vrolijk en jolig met een experimentele granaatappelthee Proeven van liefde te lezen. En ondertussen: Mariska soppend met een beschuit in een kopje oxo-bouillon, turend naar het zwarte gat in haar boekenkast.

Ik kan dus wel stellen, dat als de Maya’s gelijk krijgen, ik Mariska niet de meest aangename laatste dag van haar leven heb bezorgd. Sterker nog, misschien heb ik Mariska zo ver gekregen dat ze nu intens verlangt naar vuurbollen, magma, tefra, giftige gassen en hysterische UFO’s die haar de lucht inblazen.

Bref, Ik voel me er niet gemakkelijk bij, dat ik, in een gelukkige, verliefde, nalatige bui dat boek heb besteld. Onbezonnen en naïef als ik was, heb ik ervoor gezorgd dat Mariska – met al haar verdriet – de koude heeft moeten doorstaan richting de postbus. Op de achtergrond de klank van een accordeon die haar ‘Feliz Navidad’ opdringt. Rondom haar een dartelend kerstkoppel dat pronkt met een afgeprijsde Acqua Di Gio.

Mariska in het joggingpak dat ze door de drie javelplekjes alleen maar draagt op de meest ellendige dag in haar bestaan.

Daarom koop ik dit jaar een cadeau voor Mariska Van Overwijk uit Borsbeek. Een boek zonder valse beloftes. Ik had gedacht aan Kruistocht in spijkerbroek.

Want dat is hoe het leven werkelijk is, Mariska.