Aperol Spritz

Dit weekend genoot ik van een mooie zomeravond in een klein, onschuldig dorpje. Ik was op een feest in een weiland onder de sterrenhemel met de geur van chocoladetaart en barbecueworstjes. Na het feestmaal genoot ik van een Aperol Spritz. Wanneer ik dromerig naar de vinnige vlammen van het kampvuur staarde werd ik plots brutaal aangesproken door een onbekende vrouw:

‘Sorry hoor. Maar wij zijn vrienden op Facebook en gij doet alsof ge mij niet kent ofwá?’

Er lag wat agressie in de klemtoon ‘wá’.

Zo dus: OFWÁ?

Verward begon ik te graven in mijn virtuele geheugen en na enkele seconden herkende ik deze vrouw inderdaad. Elke week verbloemt ze mijn Facebook startpagina met vrouwvriendelijke quotes en strijdlustige getuigenissen over haar echtscheiding waarin ze momenteel verkeert. Als hoofd van de organisatie SGO’s (=slachtoffers van gescheiden ouders) is het vanzelfsprekend dat ik deze vrouw opvolg.

Dit was de eerste keer dat ik haar in levende lijve ontmoette.

‘Hoe gaat het nu?’ vraag ik haar.
‘Ja, ik zit in een gedwongen scheiding hé’ vertelt ze me een tikkeltje verbeten.

Omdat mensen in een gedwongen scheiding doorgaans liever anoniem blijven zal ik haar Emma noemen.

Het verdriet van Emma greep mij aan. Vol liefde en goede voornemens had ze met de man van haar dromen een kind op de wereld gezet. Nu was ze alleen. Enthousiast had ze haar nieuwe huis met bloemetjesbehang beplakt. Nu waren haar toekomstidealen hooguit wat damppareltjes die boven de koude keukenvloer dartelden.

Emma voelt zich als een gedwongen ontkoppeling.

Het verslag van de zoveelste getuigenis over een relatie van beperkte duur stemt me in mineur.

‘En hoe zit het bij u?’ vraagt Emma mij.

‘Met mij?
Wel,
Ik verkeer momenteel in ongebundelde staat.
Over het algemeen,
heb ik wat last van alledaagse begeerten.
En mijn verrukkingen?
Die blijven meestal virtueel.

Eigenlijk.
Ja, eigenlijk
dans ik
in een blinde manie
op zoek naar bindmiddel
maar met iedereen wat mee.

Ondanks dat.
Gaat het best goed.’

Maar omdat mensen in relatiearmoede doorgaans liever anoniem blijven, zwijg ik.
En neem ik vastberaden een slok van mijn Aperol Spritz.