Groene ogen zijn mooier van dichtbij

We moeten ons hier verkleden in een woord dat met de letter ‘b’ begint. Anders kom je er niet in. Dus ik besluit om mezelf te verkleden in een beha. Ik hou niet van verkleedfeestjes. De beha is van rode kant en er zijn zwarte bloemetjes op getekend. Mijn lippen heb ik gestift in bordeaux rood. In een hoekje ligt Batman Wodka te drinken, professor Barabas rookt een sigaret en een boxer geeft mij een knipoog. Iedereen is hier wie hij werkelijk is.

In een hoekje staat een man van ongeveer 1 meter 92 met donkerblond haar en groene ogen. Hij heeft een zwarte kostuumbroek aan en een wit hemd met een strikje. Hij is verkleed als barman.

De sfeer is hier zwoel. Er wordt gedanst op het plafond en de harten veranderen stilaan in stenen. Barbaren geilen elkaar op. Op de grond liggen parels voor de zwijnen. Wonden worden gezegevierd. Plaaggeesten worden geklopt. Ik zeg tegen de barman dat ik er melancholisch van word. “Zal ik met je mee lopen?” vraagt hij. Soms word je op het juiste moment gered. Brigitte Bardot ligt met een fles Bacardi in de goot. Ik trek een zwarte bontmantel aan. De barman vindt zijn strikje niet meer.

Mijn roos gelakte nagels knopen zijn witte hemd los. Ik word verlost van mijn rode beha. Groene ogen zijn mooier van dichtbij. Er wordt zachtjes gekrabd over mijn rug. Er wordt aan mijn haar getrokken. Ik bijt teder in zijn hals. Het verlangen vliegt hier in het rond, naast vlindertjes die zich, jammer genoeg, niet wentelen in onze buik. Hij fluistert in mijn oor “de b van begeren”. Ik antwoord “de b van belang”. Zonder belang. Maar wanneer hij mij vol overgave kust, begrijp ik toch waarom wij hier zijn.

Mijn rode beha ligt op de houten vloer naast zijn zwarte kostuumbroek. Ik fantaseer over een winterslaap met als enige voorraad gesmak en gevrij. Ik bied hem geen ontbijt aan.

Wanneer hij aan de deur staat vraag ik of dat hij zeker niets vergeten is. “Ik heb alles bij me, maar mijn onschuld ben ik verloren” antwoordt hij. Even later stuur ik hem een smsje: “de onschuld kan je verliezen, maar de melancholie kan je alleen maar uitstellen. Die valt vroeg of laat, net zoals de regen, genadeloos uit de lucht.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s