Brief aan Pieter Loridon

Beste Pieter Loridon,

Je hoeft de Flair er niet voor open te slaan om te weten dat wij vrouwen, de laatste tijd nogal in de war zijn. Wij lopen helemaal verloren omdat we niet meer weten welke waarde we nu moeten toekennen aan onze vrouwelijke status. En vooral: wat wil een man nu eigenlijk? Gelukkig verscheen jij plots om dit allemaal nog eens duidelijk op een rijtje te zetten in het tv-programma Wie Kiest Pieter. Een maatschappij heeft in moeilijke tijden nood aan boegbeelden als jij die even de puntjes op de i zetten. Een volk heeft die glasheldere conclusies nodig in deze complexe samenleving. Daarvoor wilde ik je toch even bedanken.

De perfecte vrouw weet zich helemaal te stylen met de juiste out-fit en make-up onder het strenge oog van jouw trendy raadgeefster. Ze kan verleidend burlesk dansen, maar is ook een keukenprinses. Uiteraard moet ze kunnen basketten, en heeft ze liefst geen hoogtevrees want muurklimmen is ook een must. Voor al deze sporten, heeft de perfecte vrouw dus nood aan een goed uithoudingsvermogen, maar dat lijkt me sowieso wel handig in jouw programma. Oh ja, ze verkiest ook geraffineerde fair-trade suiker boven ordinaire witte suiker, omdat dat gewoon gezonder is. Logisch.
Jammer genoeg heb jij de pech dat al jouw vrouwen deze kwaliteiten bezitten. Ik begrijp dan ook dat je bij het elimineren steeds maar meer loopt te jammeren als “het wordt moeilijker en moeilijker” en “het wordt minder en minder leuk”. Dat je zo integer blijft, dat siert je. Ik heb echt met jou te doen. Ik kan het soms niet laten om op dat soort momenten een traantje weg te pinken. Wat onrechtvaardig dat deze vrouwen niet allemaal bij jou mogen blijven!

Jullie zijn nu op het mooie Aruba. Slimme zet. De liefde wordt inderdaad niet wakker geschud in een dagdagelijkse huiskamer tussen de soep en de patatten, maar eerder onder de palmbomen en de cocktails. Natuurlijk moet het ook niet té leuk worden voor jouw vrouwen, want zoals je raadgeefster al aanhaalde: “ze moeten echt wél hun best doen, ze moeten het écht wel willen, anders geef ik ze een wake-up call!”
Maar oké, genoeg lofzang op jouw sociale tact en bestaan. Ik schreef je eigenlijk om aan te kondigen dat jouw raadgeefster te kampen heeft gekregen met een voedselvergiftiging en dat ze jammer genoeg niet meer in staat is om jou op een goede manier raad te geven. Daarom heeft de VTM mij gebeld om haar te vervangen, en uiteraard heb ik ja gezegd. Ik kom morgenvroeg aan op Aruba, en ik vertel je even hoe de komende dagen er zullen uitzien:
Eerst ga ik eens met die vrouwen praten. Ik stook ze allemaal tegen jou op en ik doe hen herinneren aan het feit dat een man zich moet uitsloven voor een vrouw en niet omgekeerd. Plots bedenken die vrouwen zich en denken ze terug aan hun dromen waarin een prins op het witte paard werd beloofd. Die vrouwen worden natuurlijk allemaal hysterisch en samen beginnen we jou te bekogelen met kokosnoten! Na die verovering gaan al jouw ex-vrouwen naar de eerste beste discotheek om te worden versierd door knappe Beach boys.

En daar lig jij dan in het zand, helemaal verslagen en achtergelaten. Het enige dat je nog rest zijn de tatoeages en een I-pad, want zelfs je zwembroek hebben ze uitgetrokken. Je begint te wenen, het verdriet van de laatste jaren komt naar boven. De pijn van het bedrog, het co-ouderschap, de eenzame nachten en de foute keuzes. En ik, als jouw raadgeefster, kom daar aan in een hippe bikini met glad geschoren benen. Ik hou je vast en zeg: “het geeft niet, Pieter. Laat die tranen maar stromen.” En jij snikt: “Sorry, vrouwen, sorry, dat jullie door mijn domme fout jullie trots verloren. Sorry, dat ik dit jullie aandeed. Sorry, dat jullie je zo hebben geworpen voor een man als ik. En dat heel Vlaanderen dat zag! Sorry, ik probeer toch ook maar wat!” Waarop ik zeg: “Natuurlijk, Pieter. We proberen allemaal maar wat.” En dan spreek je de laatste boodschap in op die I-pad waarin je plechtig belooft: “ik zal het nooit meer doen”.

Zo, dat was even in het kort het scenario. Hopelijk ben je enthousiast. ik zie je op Aruba.
Tot morgen!
Liefs,

Julie

6 thoughts on “Brief aan Pieter Loridon

  1. Hahaha ik kreeg dit net doorgestuurd… had ik dat eerder geweten dat jij onderweg was geweest, had ik wat meer van het zonnetje kunnen genieten daar op Aruba!

    leuke brief!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s