Communicatie-Expert

Vorige week kreeg ik te maken met een Communicatie-Expert. Omdat ik op school met 12 medeleerlingen in een week tijd een theatervoorstelling ging maken was de Communicatie-Expert van dienst om – indien nodig – de communicatie te bevorderen.
Na 1 dag liep het al mis: diegenen met een grote mond verkondigen hun ideeën, diegenen die verlegen zijn voelen zich in een hoekje gedreven. Het beleefd geluister “en laat elkaar uitpraten” vervalt al snel in gediscussieer, getier, door elkaar praten, een geladen stilte en nog meer door elkaar gebrul. “RUIS” wordt dat ook wel eens genoemd in het vakjargon. De Communicatie-Expert heeft dan ook een neus voor dit soort situaties

Bij een efficiënte communicatie hoort een vooropgesteld schema, dat bestaat uit 3 “ik- boodschappen”: eerst zeg je wat je ziet, bijvoorbeeld: “ik zie dat jij nu heel snel aan het praten bent” dan vertel je wat je daarbij voelt als: “ik voel dat jij nu heel erg boos aan het worden bent” en vervolgens communiceer je het gewenste gedrag: “ik zou graag hebben dat je nu kalmeert en de ander laat uitspreken”. Heel belangrijk is om hartelijk te blijven glimlachen (lees: een vrolijke attitude) en vooral NIET te oordelen.
Volgens dat schema praten bleek een groot probleem te zijn. Ik heb veel dingen meegekregen in mijn opvoeding als beleefdheid en etikettenregels maar communicatie stond niet bovenop de lijst. Ik geloof dat ik het mijn ouders ook nooit heb zien doen. Als mijn vader weer eens te laat en dronken thuis kwam gooide mijn moeder een donsdeken uit het raam met de boodschap dat hij de nacht in de auto kon doorbrengen. Ze zei zeker niet met een vrolijke en geduldige attitude: “ik zie dat jij nu te laat komt en dronken bent”, “ik voel dat ik dit niet prettig vind” en “ik wens dat je de volgende keer op tijd en nuchter thuis komt”. Maar ook met mijn broer en zussen wordt er op elkaar geroepen, gescheld en soms eens geslagen. Na enkele minuten zijn we dan ook weer afgekoeld en hoeven we ook geen sorry te zeggen of te horen.

En weet u wat, Mevrouw de Communicatie-Expert? Wij voelen ons daar prima bij! Straffer zelfs, wij zouden niet zonder dat drama kunnen leven! Deuren die luid worden dicht geslagen, trappen die bestormd worden, de telefoon die midden in een woedetirade wordt afgelegd en duizend scherven van stuk gesmeten borden op de vloer!

Ik voelde me dus heel raar bij die Communicatie-Expert en wist niet hoe ik me bij haar moest gedragen. Hoe meer “schema-praat”, hoe opstandiger ik word. (Ik word ondertussen ook nog geregistreerd op camera, ik lever blijkbaar interessant communicatiemateriaal op). Ik word gek en zij leest mijn gedrag (uiteraard). Ze zegt iets in de trant van: “Julie, waarom zo’n negativiteit? De wereld is maakbaar door taal, maak haar dan toch positief!”. Ik knik beleefd en vriendelijk (want communicatie-experts lokken zo’n gedrag uit). Maar eigenlijk wil ik schreeuwen: “waarom mag ik niet gewoon bot, vervelend, ongeduldig en dramatisch zijn?! Laat mij gewoon roepen, brullen en huilen omdat ik het ook allemaal niet begrijp! En dat ik het kut vind! En dat ik niet weet wat ik wil zeggen, omdat ik nog niet eens weet wat ik zie, voel en wens. En dat ik het goed vind op die manier, en dat het mij zelfs gelukkig maakt!”

Maar dat zeg ik natuurlijk niet, want dat zou wel eens een RUIS momentje kunnen opleveren. Stel je voor.

En weet u, Mevrouw de Communicatie-Expert, waarom ik nog het meest van al een hekel aan u heb? Omdat ik diep vanbinnen natuurlijk wél wil dat iedereen mij leuk, aardig en grappig vindt en dat ik groen zie van jaloezie omdat u het zo rustig en beheersd kan. Dat ik ervan droom dat anderen me op een dag zullen begrijpen en ik mezelf. En dat ik me ook wel eens schaam voor mijn klagerige negativiteit. En dat ik het liever ook elke dag over de zon en de bloemekes zou willen hebben!

Dus lieve Communicatie-Expert, zullen wij eens samen een koffie gaan drinken? Om het zo lekker gezellig te hebben over communicatie? Maar geen schema-praat.

BEGREPEN!?

2 thoughts on “Communicatie-Expert

  1. HAHAHAHA! wat een verschrikkelijk geforceerde situatie! Welke natuurlijke persoon kan daar normaal op reageren?Neen, een communicatie -“experte” en ik zullen nooit vrienden worden. Ik denk dat ik een spontane oogtik zou oplopen. Wat zou ze daarop te zeggen hebben?

  2. Ik heb een vak ‘gesprekstechnieken’. Hier leer ik ook zogezegd met moeilijke situaties om gaan. Ik was me er ook niet van bewust dat dit soort dingen moeten worden aangeleerd.
    Het absurdste dat ik al ben tegengekomen is de reactie op volgende situatie: De moeder van je beste vriend ligt in het ziekenhuis en hij is bang.
    Wat is nu blijkbaar het ‘juiste’ antwoord? ‘Ik zie dat je bang bent, waarom?’
    ????? Wat is er mis met : ‘Kom we gaan een pint drinken’ of ‘Het komt wel goed’?
    Clichés zo hoog als een huis, maar dingen die we allemaal willen horen en waarom we eigenlijk die vriend hebben gebeld, lijkt me. Maar naar het schijnt moet je plaats laten voor de emoties van de andere, plaats geven zodat hij ze kan benoemen.
    En mag je niet het antwoord geven dat iedereen wil horen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s