Communicatie-Expert

Vorige week kreeg ik te maken met een Communicatie-Expert. Omdat ik op school met 12 medeleerlingen in een week tijd een theatervoorstelling ging maken was de Communicatie-Expert van dienst om – indien nodig – de communicatie te bevorderen.
Na 1 dag liep het al mis: diegenen met een grote mond verkondigen hun ideeën, diegenen die verlegen zijn voelen zich in een hoekje gedreven. Het beleefd geluister “en laat elkaar uitpraten” vervalt al snel in gediscussieer, getier, door elkaar praten, een geladen stilte en nog meer door elkaar gebrul. “RUIS” wordt dat ook wel eens genoemd in het vakjargon. De Communicatie-Expert heeft dan ook een neus voor dit soort situaties

Bij een efficiënte communicatie hoort een vooropgesteld schema, dat bestaat uit 3 “ik- boodschappen”: eerst zeg je wat je ziet, bijvoorbeeld: “ik zie dat jij nu heel snel aan het praten bent” dan vertel je wat je daarbij voelt als: “ik voel dat jij nu heel erg boos aan het worden bent” en vervolgens communiceer je het gewenste gedrag: “ik zou graag hebben dat je nu kalmeert en de ander laat uitspreken”. Heel belangrijk is om hartelijk te blijven glimlachen (lees: een vrolijke attitude) en vooral NIET te oordelen.
Volgens dat schema praten bleek een groot probleem te zijn. Ik heb veel dingen meegekregen in mijn opvoeding als beleefdheid en etikettenregels maar communicatie stond niet bovenop de lijst. Ik geloof dat ik het mijn ouders ook nooit heb zien doen. Als mijn vader weer eens te laat en dronken thuis kwam gooide mijn moeder een donsdeken uit het raam met de boodschap dat hij de nacht in de auto kon doorbrengen. Ze zei zeker niet met een vrolijke en geduldige attitude: “ik zie dat jij nu te laat komt en dronken bent”, “ik voel dat ik dit niet prettig vind” en “ik wens dat je de volgende keer op tijd en nuchter thuis komt”. Maar ook met mijn broer en zussen wordt er op elkaar geroepen, gescheld en soms eens geslagen. Na enkele minuten zijn we dan ook weer afgekoeld en hoeven we ook geen sorry te zeggen of te horen.

En weet u wat, Mevrouw de Communicatie-Expert? Wij voelen ons daar prima bij! Straffer zelfs, wij zouden niet zonder dat drama kunnen leven! Deuren die luid worden dicht geslagen, trappen die bestormd worden, de telefoon die midden in een woedetirade wordt afgelegd en duizend scherven van stuk gesmeten borden op de vloer!

Ik voelde me dus heel raar bij die Communicatie-Expert en wist niet hoe ik me bij haar moest gedragen. Hoe meer “schema-praat”, hoe opstandiger ik word. (Ik word ondertussen ook nog geregistreerd op camera, ik lever blijkbaar interessant communicatiemateriaal op). Ik word gek en zij leest mijn gedrag (uiteraard). Ze zegt iets in de trant van: “Julie, waarom zo’n negativiteit? De wereld is maakbaar door taal, maak haar dan toch positief!”. Ik knik beleefd en vriendelijk (want communicatie-experts lokken zo’n gedrag uit). Maar eigenlijk wil ik schreeuwen: “waarom mag ik niet gewoon bot, vervelend, ongeduldig en dramatisch zijn?! Laat mij gewoon roepen, brullen en huilen omdat ik het ook allemaal niet begrijp! En dat ik het kut vind! En dat ik niet weet wat ik wil zeggen, omdat ik nog niet eens weet wat ik zie, voel en wens. En dat ik het goed vind op die manier, en dat het mij zelfs gelukkig maakt!”

Maar dat zeg ik natuurlijk niet, want dat zou wel eens een RUIS momentje kunnen opleveren. Stel je voor.

En weet u, Mevrouw de Communicatie-Expert, waarom ik nog het meest van al een hekel aan u heb? Omdat ik diep vanbinnen natuurlijk wél wil dat iedereen mij leuk, aardig en grappig vindt en dat ik groen zie van jaloezie omdat u het zo rustig en beheersd kan. Dat ik ervan droom dat anderen me op een dag zullen begrijpen en ik mezelf. En dat ik me ook wel eens schaam voor mijn klagerige negativiteit. En dat ik het liever ook elke dag over de zon en de bloemekes zou willen hebben!

Dus lieve Communicatie-Expert, zullen wij eens samen een koffie gaan drinken? Om het zo lekker gezellig te hebben over communicatie? Maar geen schema-praat.

BEGREPEN!?

Your 2010 year in blogging

The stats helper monkeys at WordPress.com mulled over how this blog did in 2010, and here’s a high level summary of its overall blog health:

Healthy blog!

The Blog-Health-o-Meter™ reads This blog is on fire!.

Crunchy numbers

Featured image

A helper monkey made this abstract painting, inspired by your stats.

A Boeing 747-400 passenger jet can hold 416 passengers. This blog was viewed about 2,200 times in 2010. That’s about 5 full 747s.

In 2010, there were 13 new posts, not bad for the first year! There was 1 picture uploaded, taking a total of 43 bytes.

The busiest day of the year was August 26th with 171 views. The most popular post that day was Brokken lijmen .

Where did they come from?

The top referring sites in 2010 were facebook.com, mail.live.com, orestes-talesfromurbanbohemia.blogspot.com, WordPress Dashboard, and nl.forums.wordpress.com.

Some visitors came searching, mostly for julie cafmeyer, 23ste verjaardag, kort liefdesverhaal, liefdesverhaal kort, and mooi liefdesverhaal.

Attractions in 2010

These are the posts and pages that got the most views in 2010.

1

Brokken lijmen August 2010

2

23 wensen voor mijn 23ste verjaardag August 2010
3 comments

3

Een kort liefdesverhaal August 2010
5 comments

4

De Ware op de Ambassade November 2010
6 comments

5

Fout September 2010
4 comments and 1 Like on WordPress.com,

Nieuwjaarsbrief 2011

Ik ben het nieuwe jaar met volle vaart in gefietst. Op weg naar een veelbelovend feestje. Ik zit op mijn fiets met mijn koptelefoon op. Ik lach naar iedereen die ik zie. Op de hoek van de straat zit een groepje Marokkanen vuurwerk af te steken. Eén van hen springt bij mij op de fiets en houdt mij stevig vast, zijn armen rond mijn middel. Iets te stevig misschien. Maar ik vind dat niet erg, ik lach en ik blijf doorfietsen. De muziek blijft doorspelen, en de man achter mij mag als hij wil helemaal mee naar Antwerpen. Hij lacht en is even blij als ik. Na een paar 100 meter wenst hij mij voor de vijfde keer een gelukkig Nieuwjaar en springt hij van mijn fiets. Ik blijf lachen naar onbekenden en zij naar mij. Wat zou het leven toch leuk zijn moesten we altijd zo tegen elkaar doen. Want morgen of overmorgen zal ik dezelfde mensen grommend aankijken, aan het station of op de tram, bij de dagdagelijkse beslommeringen. Ik fiets door en zing mee met I’m not your toy van La Roux. Omdat ik dat echt zo’n typisch nummer vind om het nieuwe jaar met in te fietsen. Ik ben gevaarlijk euforisch, zo dat soort euforisch dat even snel kan overslaan tot geween. Maar ik ween niet en ik lach. Ik vergeet zelfs even dat het Nieuwjaar is, want Nieuwjaar hoort niet leuk te zijn. Nieuwjaar is meestal gezoek en gekruip dat uitkomt op een teleurstelling. Omdat we zó ons best willen doen om het nieuwe jaar juist in te gaan.

Daarom wordt 2011 een jaar waarin we niet te hard ons best doen. Een jaar zonder ongemakken. Het wordt geluk met zo min mogelijk verdovende middelen. Een paar glazen Cava met sprankelende bubbels en een violetje aan de bodem. Drie kussen op onze kaken en 100 miljoen op onze mond! Een sprookje vol prinsen en prinsessen. Lachen als er moet gelachen worden en wenen als er moet geweend worden. De ultieme hobby en geen, nooit meer, verveling. In 2011 wordt er niet meer gewacht op iets dat toch nooit komt. Er wordt gebruld op bedriegers. En er wordt terug lief gedaan tegen diegenen die ons pijn deden. Misschien toch. Het wordt impulsief zonder spijt. Opnieuw en opnieuw. Er wordt gedanst met onze ogen toe. Er wordt geknipoogd naar de juiste. Het wordt zwart of wit. Ja of nee. En af en toe wat getwijfel en gezellig geklaag.

2011 wordt eerlijk en echt voor echt en voor altijd lang en gelukkig in een land dat echt bestaat. Daarom aan iedereen: Een gelukkig Nieuwjaar.