Fout

Ik doe zoals velen elke dag mijn best om evenwicht in mijn bestaan te brengen. Ik volg de actualiteit, geef complimenten, probeer niet te oordelen en smeer elke dag dagcrème. Ik emigreerde naar Nederland om verder te studeren en bouw elke dag aan een mooie toekomst. Alles om iemand te worden die ik denk te willen worden. Daarbij rook ik niet, neem ik geen speciale medicijnen (ook geen homeopathie), drink ik enkel koffie in de weekends en probeer ik na 20u geen calorieën meer op te nemen. Ik vind dat dat best wel eigenschappen van een succesvolle, evenwichtige vrouw kunnen zijn. De sleutel volgens mij: controle, structuur maar bovenal: zelfbescherming. Wat ten alle tijden te vermijden is, is een platgetrapt hart. Voor een succesvol iemand is het belangrijk om te lachen. Dat weet iedereen. Maar die lach moet ook écht gemeend zijn. Een platgetrapt hart kan wel eens vruchteloze dagen met zich meebrengen en een dagje niet presteren is absoluut uit den boze.

De laatste keer dat ik de controle totaal verloor was een maand en 12 dagen geleden. Ik dronk mezelf te pletter, kwam niet meer bij van het lachen (vooral door m’n eigen moppen), ik flirtte en vergat ondertussen dat ik al 13 maanden en 15 dagen niet meer rookte. Ik trok aan heerlijke Marlboro lights, ik danste op Vogue van Madonna en eindigde in één van de meest marginale discotheken van Vlaanderen, om nog meer sigaretten (ik was ondertussen overgeschakeld op Gouloise) te kopen. Ik werd wakker op een vreemde plek. Passie. De volgende morgen een vergiftigd lichaam en blaren op m’n tenen.
Dat alles is dus 42 dagen geleden.

Ondertussen gaat het goed met mij en bewaar ik dus de controle. Ik sta elke dag om half 8 op om er iets van te maken,  ik heb geen contact meer met foute gasten en zit zelfs niet verwikkeld in een affaire. Ik hoor bij diegenen die geloven dat passie een illusie is die nog nooit echt geluk met zich heeft meegebracht. Controle. Structuur. Het is hier ook opmerkelijk ordelijk; geordende schriftjes, enkele belangrijke romans op m’n nachtkastje en een rugzak die al klaarstaat voor morgen. En het is echt zo spijtig, dat ik er niet eens rustig van word. Er moet hier dringend iets gaan gebeuren. Volgens mij is het hoog tijd om mezelf weer eens te verliezen in iets… Fout

4 thoughts on “Fout

  1. Hoe hard we de controle ook willen behouden, hoe groot onze behoefte ook naar structuur, orde en alles wat maar geen chaos is… des te intenser de drang naar het andere uiterste. En dan denk ik: waarom ook niet? Moeten we net niet blij zijn dat we deze mogelijkheden hebben? Dat we de vrijheid hebben om buiten de lijnen te kleuren, dat we de ruimte hebben om eens diep adem te halen en onze armen te strekken zodat we zo ver kunnen reiken als we willen. We hunkeren innerlijk naar voedsel voor de ziel. Controle en structuur brengen een leven mooi op de rails maar na enige tijd maakt het me letterlijk en figuurlijk ‘leeg’. Al hoeft het ook niet altijd zo zwart-wit te zijn. Waarom is het leven altijd een zwart/wit verhaal? Wie zegt dat af en toe de pedalen kwijtraken net niet hoort bij de “zoektocht van het leven”? Dus ik zou zeggen… Voel de passie, leef ten volle en vergeet zo af en toe het doel van dit bestaan.

    Liefs
    Amina

  2. Jule,

    Mooi geschreven, maar verlies uzelf nog maar eens in iets fout, passie brengt soms, heel onverwacht, ook iets heel moois mee 🙂

    Zoenen en veel plezier ginder in Holland,

    Lori

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s