Fout

Ik doe zoals velen elke dag mijn best om evenwicht in mijn bestaan te brengen. Ik volg de actualiteit, geef complimenten, probeer niet te oordelen en smeer elke dag dagcrème. Ik emigreerde naar Nederland om verder te studeren en bouw elke dag aan een mooie toekomst. Alles om iemand te worden die ik denk te willen worden. Daarbij rook ik niet, neem ik geen speciale medicijnen (ook geen homeopathie), drink ik enkel koffie in de weekends en probeer ik na 20u geen calorieën meer op te nemen. Ik vind dat dat best wel eigenschappen van een succesvolle, evenwichtige vrouw kunnen zijn. De sleutel volgens mij: controle, structuur maar bovenal: zelfbescherming. Wat ten alle tijden te vermijden is, is een platgetrapt hart. Voor een succesvol iemand is het belangrijk om te lachen. Dat weet iedereen. Maar die lach moet ook écht gemeend zijn. Een platgetrapt hart kan wel eens vruchteloze dagen met zich meebrengen en een dagje niet presteren is absoluut uit den boze.

De laatste keer dat ik de controle totaal verloor was een maand en 12 dagen geleden. Ik dronk mezelf te pletter, kwam niet meer bij van het lachen (vooral door m’n eigen moppen), ik flirtte en vergat ondertussen dat ik al 13 maanden en 15 dagen niet meer rookte. Ik trok aan heerlijke Marlboro lights, ik danste op Vogue van Madonna en eindigde in één van de meest marginale discotheken van Vlaanderen, om nog meer sigaretten (ik was ondertussen overgeschakeld op Gouloise) te kopen. Ik werd wakker op een vreemde plek. Passie. De volgende morgen een vergiftigd lichaam en blaren op m’n tenen.
Dat alles is dus 42 dagen geleden.

Ondertussen gaat het goed met mij en bewaar ik dus de controle. Ik sta elke dag om half 8 op om er iets van te maken,  ik heb geen contact meer met foute gasten en zit zelfs niet verwikkeld in een affaire. Ik hoor bij diegenen die geloven dat passie een illusie is die nog nooit echt geluk met zich heeft meegebracht. Controle. Structuur. Het is hier ook opmerkelijk ordelijk; geordende schriftjes, enkele belangrijke romans op m’n nachtkastje en een rugzak die al klaarstaat voor morgen. En het is echt zo spijtig, dat ik er niet eens rustig van word. Er moet hier dringend iets gaan gebeuren. Volgens mij is het hoog tijd om mezelf weer eens te verliezen in iets… Fout

Feest in de Hema

Wat is het toch heerlijk rondlopen in de Hema. Zeker in september. Het begin van het schooljaar vol goede voornemens. En al dat schoolgerief! Zo van: dit jaar ga ik georganiseerd en gestructureerd te werk! Dit jaar vind ik alles terug in de juiste mapjes, kaftjes en schriftjes. Alles is nieuw, alles is blanco, en alles moet nog beschreven worden. Ik denk dat ik daar wel een half uur heb zitten rondneuzen, en dan moet u weten, dat ik dus een totaal niet gestructureerd en georganiseerd persoon ben. Maar in de Hema zie ik mezelf plots als zo’n ordelijk secretaresje met een nietjesmachine, een mooie pen, een TO DO boekje, hangmappen en een mantelpakje bespoten met één of andere Lancôme parfum. En mijn haar netjes opgestoken natuurlijk.

Daarna was het tijd om een economische maar zowel smaakvolle keuze te maken tussen al die spullen en de volgende uitdaging aan te gaan: de voedselafdeling. Plots belandde ik bij de koekjes, volgende dilemma: American Cookies of bokkenpootjes. Het aantal calorieën heeft me de knoop doen doorhakken. Blijkbaar bevat een bokkenpootje 20 calorieën minder dan een American Cookie. Hup in de mand!
Zit ik daar dus ‘s avonds gezellig voor de televisie te genieten van dat bokkenpootje (dat overigens geniaal gemaakt is) krijg ik ineens de Hema van Utrecht op de Nederlandse televisie te zien, waar ik dus een uur geleden nog intens had genoten. Ze hadden het over het Suikerfeest dat vanavond wordt gevierd. De Hema haalde het nieuws omdat zij uniek zijn in het aanbieden van één bepaald assortiment, namelijk het Suikerfeest-assortiment. Ik besefte plots dat ik inderdaad zelf nog nooit te maken had gekregen met zo’n assortiment. Maar in de Hema kan dat gewoon; naast de pepernoten en Sinterklaasmannetjes (ja die staan er al in de zomer tegenwoordig) stonden nu ook Arabische chocoladeletters en Suikerfeest-slagroomtaarten. Zei die vrouw van de Hema heel vrolijk: “De Hema houdt gewoon van feestjes zoals Moederdag, Kerstmis en Sinterklaas. En dus ook van het Suikerfeest.” Zo simpel is dat. Ze zei het als een naïef meisje van 10, met een roze strik in het haar, in haar linkerhand een gele ballon en in de rechter een verjaardagstaart met 10 fopkaarsjes opgeprikt.

“Wauw!” dacht ik… “Wat een vrouw, die woordvoerster van de Hema!” En ik probeerde mezelf even te wijs te maken dat het echt zo simpel kan zijn. Gewoon miljoenen landgenoten een feest gunnen zonder een giftige opmerking of één of ander complex politiek standpunt. En als het even kan gewoon gezellig mee een stukje taart eten. Wat is het leven toch mooi en ongecompliceerd in de wondere wereld van Hema. Ik neem nog een hap van m’n bokkenpootje en bedenk me dat ik volgend jaar ook maar eens zo’n Suikerfeest-slagroomtaart moet uitproberen…